Relaas van een drukke juf

Ik ben géén ondankbare zeurende juf, en ik ervaar wél werkdruk in het onderwijs!

Het is een veelbesproken onderwerp. Steeds meer leerkrachten laten zich horen. Ik ben daar blij mee, want ik denk dat er echt iets moet gebeuren. Maar in de berichten die ik lees heb ik steeds meer het gevoel dat men de clou mist. Er komen verontwaardigde reacties van mensen die niet geloven dat werkdruk kan bestaan bij een baan met zoveel vakantie. Ze begrijpen het niet.

Er komen geluiden van leerkrachten die zeggen; zo slecht hebben we het niet. Elk werkveld kent werkdruk. De voldoening die ik krijg van het werken met kinderen maakt het allemaal waard.. Geen woord aan gelogen, maar ook zij missen de clou.

Als ik zeg dat ik de groepsplannen teveel werk vind, of dat ik opzie tegen het invullen van alle sociaal emotionele observatielijsten, zeg ik dat niet omdat ik met de benen omhoog op de bank TV wil kijken. Als ik zeg dat de vergaderingen te lang duren, of het nakijkwerk teveel tijd in beslag neemt, dan zeg ik dat niet omdat ik naar huis wil.

Dat zeg ik, omdat ik vurig verlang naar de tijd om een inspirerende rekenles voor te bereiden. Niet ‘doe je boek open op bladzijde 37’, maar ‘vandaag gaan we met deze materialen ervaren hoe herhaald optellen precies werkt!’. Dat zeg ik, omdat ik de stralende gezichten van écht enthousiaste kinderen veel te weinig zie.

rosanne bos

Op de PABO zal elke leerkracht gedacht hebben; bij mij wordt geen enkele les saai. Ideeën genoeg om elk taai onderwerp tot een sappige leuke les om te toveren. Om ingewikkelde concepten inzichtelijk te maken, ook voor de kinderen die het niet in een keer zien. Maar wat ik daar voor nodig heb is iets wat in onderwijsland een met uitsterven bedreigd woord is. Voorbereidingstijd.

Dagen van 10 uur zijn regelmaat, geen uitzondering. Maar als ik praat over werkdruk dan praat ik niet over de uren die ik maak. Dan heb ik het over het werk dat af moet, maar nooit af is. Dan praat ik over het werk wat ik zou wíllen doen, maar waar ik nooit aan toe kom. Als ik praat over werkdruk, dan praat ik over het gevoel van onmacht dat ik ervaar als ik denk aan hoe mijn onderwijs zou kúnnen zijn als er meer uren zaten in een dag.

Ons onderwijs kan in mijn ogen nog veel inspirerender, veel meer op maat, veel leuker en enthousiaster. Mijn dagen hoeven niet korter, maar wel veel meer gevuld met nuttig werk. Met tijd om lessen goed voor te bereiden. Zodat ik mórgen aan kan sluiten bij wat ik vandaag tijdens de les opmerkte, bij elk vak en voor elk kind! Zodat ik inhoudelijk kan inspelen op wat er leeft bij de kinderen. Zodat kinderen niet meer altijd ‘buiten spelen’ als favoriete schoolvak benoemen. Zodat ík zelfs om half 8 ‘s morgens al zin heb in die ene taalles die ze misschien wel hun hele leven gaan onthouden.

Ik weet dat het kan, als ik maar tijd heb om te doen waar ik goed in ben; mooi onderwijs maken. Als ik praat over werkdruk dan doe ik dat (zoals een leerkracht alles doet) voor de kinderen. Dat is de clou. Die wilde ik graag met jullie delen.


Rosanne Bos is leerkracht en gedragsdeskundige. Met haar bedrijf Kind & Gedrag biedt zij bijscholing aan leerkrachten en biedt zij advies en (e-)consultancy aan ouders, scholen en onderwijsinstellingen. Op deze website vindt u onder verschillende tabbladen informatie over Rosanne Bos en haar diensten.